Το φαινόμενο της αντίστροφής φροντίδας στη δημόσια υγεία

Γράφει o Δημήτριος  Μπατάκης, Mednet - Ιατρικά Χρονικά της Κρήτης

 

 

 

Ο νόμος πρωτοεντοπίστηκε το 1971, και μπορεί ν’ αναφερθεί ως εξής: αυτοί που χρειάζονται περισσότερη φροντίδα παίρνουν την λιγότερη, ενώ εκείνοι που χρειάζονται λιγότερη παίρνουν περισσότερη νόμος της αντίστροφης φροντίδας έχει δείξει ότι λειτουργεί ισχυρότερα σε συστήματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όπου η δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων στη περίθαλψη εξαρτάται από τη δυνατότητα τους να πληρώσουν. Ο υψηλός αριθμός ανασφάλιστων που διακατέχει η Ελλάδα την φέρνει όλο ένα και περισσότερο προ των πυλών με αυτό το φαινόμενο. Η αμερικανοποιήση  του συστήματος υγείας μας πλέον είναι αναπόφευκτη. Χρήζει σημασίας να θυμηθούμε ότι η Η.Π.Α δαπανά ένα από το υψηλότερα ποσοστά του ΑΕΠ στην υγεία και έχουν το χειρότερο επίπεδο υγείας με τεράστιες ανισότητες  που αφήνουν μεγάλα μέρη του πληθυσμού έκτος συστήματος υγείας. Η χαμηλή ανεργία και το υψηλό εισόδημα μειώνουν τα ποσοστά θνησιμότητας, νοσηρότητας και αναπηρίας. Τέλος σε μια χώρα όπως η Ελλάδα με ποσοστό παραοικονομίας 30% με  μια τεράστια εισοδηματική καθίζηση με μία ΤΡΟΙΚΑ να μαίνεται να μειώσουμε το ποσοστό της δαπάνης για την υγεία οδηγούμε τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα σε μικρότερη δυνατότητα πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας και σ’ εμφάνιση ξεχασμένων νόσων σε ξεχασμένους ανθρώπους.